MORI
امروز بالای این تپه دارم همه ی قاتلا رو میشمرم
همانطور که گروهی حرکت میکنن پیچ و تاب میخورن نگاه حریصانه ای تو چشماشونه
همانطور که دمای بدن پایین میاد غر غر میکنن
استخوان هاتو مثل قفل داخل مقبره بر میدارن
کاملا دقت میکنن که اصلا مواظبت نباشن
این یه مسئله غیر قابل توصیفه
وقتی داشتم یاد میگرفتم چجوری زندگی کنم هممون درحال زندگی کردن یه دروغ بودیم
حدس میزنم به چیزی که میخواستی
من به کشتارگاه غرق در خون و خیانت راضیم
همیشه یکی دیگه بوده اون یه نفر من بودم
یه لبخند واقعی میخوای؟
یا اونی که داشتم روش تمرین میکردم تا احساس نکنم یه شکست ام؟
نیازی ندارم تو برام انجامش بدی
نیاز ندارم درکم کنی
نیازی ندارم ازم پنهانش کنی
فقط میخوام احساس کنم مثل بقیه ام
کل داستانو نشونت نمیدم
عواقبش رو نشونت نمیدم
داستان نمادینمو نشونت نمیدم
روت رو برنگردون‚ این یه مسئله غیر قابل توصیفه
این یه مسئله غیر قابل توصیفه
از زمان خودم جلوتر نیستم‚ فقط اولین نفس رو بیرون کشیدم
اگه فردا هم زنده باشم
این فشارو با حذف تو از زندگیم کم میکنم
من پایان خودمو رو پیدا کردم درحالی که در خط مقدم مرده بود
میدونم هیچوقت به خونه نمیرسم
پس کشتی هاتونو به آتش میکشم و همینطور پشیمونی های گذشتمو و وآزاد میشم
نیازی ندارم تو برام انجامش بدی
نیاز ندارم درکم کنی
نیازی ندارم ازم پنهانش کنی
فقط میخوام احساس کنم مثل بقیه ام
کل داستانو نشونت نمیدم
عواقبش رو نشونت نمیدم
داستان نمادینمو نشونت نمیدم
روت رو برنگردون‚ این یه مسئله غیر قابل توصیفه
چیکار کردی؟
چیکار کی؟
اوه وقتی داشتم یاد میگرفتم چجوری زندگی کنم بهم یاد دادی چجوری بمیرم
حدس میزنم به چیزی که میخواستم رسیدم
یه سوزن دیگه از پشت که داخل شکاف تطهیر شده , فرو میشه
کار کس دیگه نبود تو این بلا رو سر من آوردی
یه لبخند واقعی میخوای ؟
چند سالی میشه لبخند نزدم
mori